2012.53 – Birding the Russian Far East: Dat is te zeggen he?!

Geplaatst op: 6 juni 2012

Dag 15: Dat is te zeggen he?! (maar dan op zijn Vlaams door onze Vlaamse reisgenoten Anne of Lieven uitgesproken)

Alweer een dag voorbij. Na het spektakel van gisteren met de vele honderdduizenden Crested Auklets en iets mindere aantallen van de zeer koddige Whiskered Auklet was het vandaag  een beetje afkicken. Vanwege de onrustige zee konden we in de ochtend niet aan land op Chirpov-Island, maar ik geloof niet dat iemand dat heel erg vond. Alle tijd om de vele duizenden foto’s te bekijken en (voor een deel) weg te gooien. Het was bovendien erg mistig, dus een goede ochtend om even stevig te relaxen. De middaglanding ging wel door en nu stond Urup Island op het programma. Een flink eiland waar het naarmate we steeds zuidelijker komen, ook steeds groener wordt. Het was ook behoorlijk warm en overal vlogen vlinders, waaronder  flinke aantallen Koningspages.

Helaas konden we het riviertje op het eiland niet over, maar ook aan de westkant van het riviertje was er genoeg te beleven. Overal reutelde het van de vogels die we in eerste instantie niet allemaal thuis konden brengen. De meest algemene soort bleek de Japanese Bush Warbler te zijn, een enigszins saai uitziende vogel, maar wat een geluid, een combinatie van van  Nachtegaal en Wielewaal.

Helaas kreeg niet iedereen deze vogel te zien. Vogels die relatief makkelijk te zien waren, waren Black-faced Bunting (Maskergors), Long-tailed Rose-finch (Langstaartroodmus) en de  nooit vervelende Roodkeelnachtegaal. In de verte klonken zowel de Europese Koekoek, als de Oriental Cuckoo (Boskoekoek) die tot mijn stomme verbazing niet door iedereen gehoord  werd.

Hogerop klonk het diepe geluid van een paartje Long-billed Crows. Hun geluid weerkaatste tussen de bergen waar enkele Middendorfs Warblers zich nu wel redelijk lieten bekijken en het  mannetje een enkele keer een baltsvluchtje maakte. Erg grappig om te zien. Twee Willow Tits (Matkoppen) lieten zich uit het bosje lokken en een hing er zelfs even een paar seconden op  een paar meter boven mijn hoofd om te kijken waar dat rare pssssiiieett-geluid vandaan kwam. 

Tegen half vier waren mijn kleren doorweekt van het zweet. Tijd om langzaam terug te gaan richting de zodiacs. De life-jackets werden voor de dag gehaald en een groepje Stellers Zeeleeuwen deed ons uitgeleide. Een mogelijke Black-Tailed Gull die boven het strand vloog kon aan de hand van de foto’s helaas niet worden bevestigd, morgen weer een kans voor deze soort. Twee White-winged Scoters kwamen dankzij de foto’s wel op de daglijst, de daglijst die door Chris Collins met zijn gebruikelijke enthousiasme werd gepresenteerd.  

De klok gaat vanavond hier een uur terug, maar morgen moeten we al om 5.30 op, dus bedtijd. Welterusten eenieder!

Vanaf de Spirit of Enderby, 45°54′ Noorderbreedte, 149°16′ Oosterlengte

Zelf mee met één van onze vogelcruises? Kijk hier voor meer informatie.

Liever dichter bij huis veel pelagische vogels? Kijk dan naar de West Africa Pelagic of de North Atlantic Odyssey.
 
Vorige blogentry – Volgende blogentry 
 
 (Boven het blog nog wat foto’s van Roodkeelnachtegaal om het af te leren; wat een beest!)
 


Comments are closed.

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: