Blog 2019.10 – 25 mei

Geplaatst op: 26 mei 2019

Wow! Er is geen ander woord voor een fantastische dag zoals vandaag!

Om half 6 sta ik met andere vroege vogels aan dek terwijl we de laatste mijlen afleggen op weg naar Spitsbergen. Tot onze verrassing en vreugde piept het zonnetje door de wolken heen en zijn de contouren van Spitsbergen al zichtbaar. Om ons heen verschijnen alweer de eerste grote jagers en papegaaiduikers. Hoe dichter we Spitsbergen naderen, hoe mooier het uitzicht wordt. Waar de naam vandaan komt is al snel duidelijk, want de kustlijn bestaat uit sprookjesachtig besneeuwde spitse bergtoppen. Zo mooi!

Na een snel en prima ontbijtje weer lekker op het frisse dek. Al snel wordt omgeroepen dat de lezing van Eduard uitgesteld wordt om van het spectaculaire uitzicht op Spitsbergen te kunnen genieten. En dat doen we dan ook volop.

Om 11.00 schuiven we weer aan tafel voor een vroege lunch aangezien om 12.30 de eerste ploeg van boord gaat voor een zodiac landing op een strand waar hopelijk een aantal walrussen te vinden zijn. De passagiers met de even kamernummers vertrekken ruim op tijd naar het walrussenstrand en laten de ongeduldige mensen met de oneven kamernummers achter aan boord.

Als de eerste ploeg terugkomt zie ik louter lachende gezichten. Snel stappen we in de zodiacs wat weer gesmeerd verloopt en in een ommezien staan we op het strand terwijl het licht sneeuwt. Na een korte briefing van Morten lopen we rustig over het strand naar de walrussen. Kalmpjes aan en met pauzes kunnen we deze prachtige dieren tot op 30 meter naderen.

In de groep walrussen die zich tegen elkaar aan schurken gaan soms koppen en vinnen omhoog, wordt gedreigd naar elkaar, gegromd, gemopperd en zo nu en dan hopst een dier een stukje verderop. Maar vooral niet te ver, want daar wordt je reuze moe van. Sommige dieren bakkeleien met elkaar om de schaarse ruimte die er is, een ander hangt met zijn slagtanden in het zand te slapen, de volgende ondersteboven met zijn bek open en een jong dier heeft reuze jeuk en schuurt met zijn hele lijf over het zand heen en weer.

De lucht die om de groep heen hangt is niet echt fris te noemen maar no way dat we ons daardoor laten verjagen!

Dan blijken er net om het hoekje 5 walrussen aan te komen zwemmen en lopen we daarheen om hen te bekijken. Wat een prachtig gezicht! Ze laten zich uitgebreid bewonderen en zwemmen verder om zich bij de rest van de groep te voegen. Maar van het water naar het strand is vast wel 20 meter. En dat valt toch echt niet mee. Als je halverwege jeuk krijgt of het je teveel is rol je gewoon weer naar beneden of ga je even een minuutje uitrusten…… Wat een zwaar leven…..

Na anderhalf uur nemen we met moeite afscheid van de geweldige walrussen en lopen terug naar de zodiacs. Ook een aantal vogels zijn er alweer gespot.

Aan boord staat er een warme kom soep voor ons klaar. Het anker wordt opgehesen en de boot vertrekt op weg naar de fjorden. Voordat we echter goed op gang zijn worden er beluga’s gespot in het water en wordt het schip stil gelegd zodat we van een groep van ca. 20 beluga’s kunnen genieten. Wat een geweldige bonus!Langzaam glijden ze door het water en duikt er dan weer hier en dan weer daar een beluga op. Ze zijn goed te volgen door hun witte lijven onder water. Wat zijn we mazzelaars dat we dit mee mogen maken. En dat tegen de prachtige achtergrond van de witte bergen.

Vlak voor het eten volgt dan nog de recap en briefing. Leuke en toepasselijke verhalen van Frigga over het drijfhout vanuit Siberië aan het strand, Victoria over driftwood en walruses en Fridtjof Nansen, Nozomi over de walrussen, voorzien van een prachtige tekening van haar hand en de briefing van Morten over morgen waarbij we op zoek gaan naar een ijsbeer in de fjorden en mogelijk ook nog een zodiac landing doen.

Na een heerlijk diner stelt Szuszanna de hotel teams voor en kunnen we ze bedanken door middel van een applaus. Natuurlijk wordt een mooie fooi aan het hardwerkende personeel via het gekregen envelopje voordat we maandag het schip verlaten zeer op prijs gesteld.

En dan is het 22.30. Er wordt aan de kust (best ver weg) een aantal walrussen gespot en vlak daarbij TWEE IJSBEREN! Niet waar… wel waar!!! Maar zo ver weg dat een goede foto niet mogelijk is. Ach, dan bewaren we dat wel tot zondag.

Wat een dag! Daar wordt je toch wel een beetje stil van.

Svintha Krikke

Lees ook het blog van reisleider en expert Pieter van der Luit: www.polarxl.nl/blog

Vorige blogentryvolgende blogentry

Zelf mee op expeditie?: zie PolarXL



Reacties

  1. Ruud Woord zegt:

    Hier word ik toch wel een beetje jaloers op.
    Volop genieten !
    Complimenten voor de leuke artikelen die worden geschreven.
    Veel plezier nog en we zien de ijsberen wel verschijnen!

  2. Olivier Dochy zegt:

    Leuke verslagen! Je kunt het je zo voorstellen… Alweer een schot in de roos! Vele groeten aan alle bekenden aan boord!

  3. Trees zegt:

    Ik kan jullie allen alleen maar benijden als ik dat allemaal lees. Maar het is jullie allen van harte gegund. Een droom die in vervulling is gegaan. Zoveel is zeker. Geniet van het allerlaatste deel. Dank dat we het ook zo konden meemaken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: