Blog 2019.09 – 24 mei 2019 – The big escape

Geplaatst op: 25 mei 2019

Dag 9 was een dag waarin veel gebeurde. Het begon al vlak na de superleuke BBQ van 23 mei. De motoren werden na middernacht weer opgestart, maar het varen ging moeizaam. Zo moeizaam dat het schip af een toe een beuk maakte op een schots. De lounge vulde zich met mensen die niet wilden of konden slapen. Uit hun bed gebonkt. Zij maakten een prachtige opklaring mee met de midzomernachtzon.

Het schip ploegde traag door een ijsmassa, waarvan Morten later liet doorschemeren, dat de Plancius daar toch eigenlijk niet echt voor bedoeld was. Af en toe lagen we praktisch stil.

Anderen werden om 7.30 gewekt en zagen uit hun ramen dat we nog ingesloten waren door het ijs. Er bleek enig verschil in besturingsstijl tussen de kapiteins, maar kundig legden we (slechts) 61 km af in 22 uur tijd. Het ijsveld was aanmerkelijk groter dan de noorse ijskaarten aangaven, mogelijk mede door de opgestoken NW wind. Alles bleef heel, al zal de antifouling (rode verf) er aardig af zijn.

De snelheid van 2 knopen had o.a. als gevolg dat we rond het middaguur nog steeds konden speuren naar zadelrobben, klapmutsen, ivoormeeuwen of toch die ene ijsbeer op de vele langsschuivende schotsen. Soms duwde de Plancius wel een voetbalveld aan ijs voor zich uit. En toen, om ca 15.30 uur klonk plots de scheepshoorn toet-toet-tooooeeet!!! Zee in zicht! We waren uit het ijs, keken nog een keer goed om (hoe vaak vaar je in het arctisch pakijs??) en vervolgden de oostelijke koers naar Spitsbergen.

Hadden we de eerste dagen nog wel eens ‘another day at sea’, zo hadden we vandaag dus another day ‘in the ice’. Voor enkelen onder ons een dagje te veel wellicht. Maar wel een extra dag voor ijsberen en wie weet nog een groenlandse walvis. Er werd door vele ogen naar uitgekeken en wederom werden de nodig berenpootafdrukken in de sneeuw gevonden, maar helaas … niet de beer zelf.

Des te meer genoten we van tientallen ivoormeeuwen, grote burgemeesters, drieteenmeeuwen, dikbekzeekoeten, kleine alken, een puffin, no-sto’s en …. een sneeuwgors! Om de zadelrobben en klapmutsen niet te vergeten, al waren ze wel schaars vandaag. Eenmaal op volle zee nog een toegift : 3 butskoppen.

Het was ook hard werken vandaag voor het luisterend oor, want de expeditie kreeg 3 uur informatie voor zijn kiezen, en dat viel niet mee na het korte ijsbonknachtje. Victoria nam ons in de ochtend mee naar de geschiedenis van Svalb, pardon Spitsbergen. Na (en ook al voor) Barentz is een hoop te doen geweest om dit gebied. Saillant was de opmerking dat engelse gestraften liever de galg in hun thuisland wilden, dan een overwintering op Spitsbergen, in de 17-e eeuw.

Pieter nam ons in de middag een uurtje mee in allerlei reis-info voor de huisvesting etc. op Spitsbergen. Morten tenslotte had een uur nodig om de (verplichte) basisregels ijsbeer op Spitsbergen uit te leggen:

  1. Blijf uit het gebied van de beer (!)
  2. De-escaleer (blijf rustig, blijf staan, luister naar je gids)
  3. Vecht terug (!!)

Geruststellend was dat Morten in ruim 20 jaar nog nooit in situatie 2 of 3 geraakt was. Morten zijn passie is duidelijk de ijsbeer en met trots liet hij zijn nieuwe boek zien.

Morgen wacht dan eindelijk Spitsbergen. Met de mededeling dat we om 5.30 op de rand komen van het Spitsbergen continentaal plat (kans op blauwe vinvis!!), sluit dag 9 in arctisch gebied. Wow!

Tim Pelsma

Lees ook het blog van reisleider en expert Pieter van der Luit: www.polarxl.nl/blog

Vorige blogentryvolgende blogentry

Zelf mee op expeditie?: zie PolarXL



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: