Blog 2018.30 – Hoezo woestijndagen?

Geplaatst op: 30 april 2018

Afgaande op verslagen van eerdere Atlantic Odysseys zouden we nu onze woestijndagen moeten hebben: weinig vogels en ook weinig ander vertier dan de steeds aanwezige vliegende vissen. De werkelijkheid pakt echter anders uit. 

Toen we vrijdagochtend vroeg naar het dek wilden, bleek het bewolkt, regende het licht en stond er een strakke wind uit het noorden. De Redfooted Booby (Roodpootgent) die naast het schip vloog en achter de door het schip opgejaagde vliegende vissen aan ging, was echter ook vanuit de lounge prima te bekijken. Ook een Cory’s Shearwater (Kühls Pijlstormvogel) liet zich even prima zien. Na het ontbijt bleek het nog steeds bewolkt maar wel droog. Prima om dus buiten, voor zover mogelijk in de luwte, op het dek te staan. Dat leverde al snel een prachtige long-tailed skua (Kleinste Jager) op die, tegen de wind in en op een meter of vijftig, een tijdje gelijk op ging met het schip. Voorts werden geregeld Leach’s petrels (Vaal Stormvogeltje) gezien en gaf een Bülwers Petrel (Bülwers Stormvogel) goede mogelijkheden tot fotograferen. 

Zo rond twaalven, en inmiddels zonniger, werden door de uitkijkpost op de brug ‘vinnen’ gemeld op een 600 meter afstand recht voor de boot. Dat bleven ‘vinnen’ tot ze geheel aan bakboordzijde waren gekomen. Toen verhief zich plotseling een Risso’s Dolphin (Grijze Dolfijn) die kortstondig geheel rechtop en alleen op zijn staart balancerend volledig uit het water kwam. Er zijn prachtige foto’s van genomen waarop ook de brede ‘smile’ van deze dolfijn zichtbaar is.

De echte klapper kwam ‘s middags om een uur of drie toen een groep van ruim 400 Spinner Dolphins (Spinnerdolfijnen) zich op een meter of 200 naar het zuiden spoedde. De Plancius werd bijgedraaid en men slaagde er in het schip bij (of eigenlijk tussen) de groep dolfijnen te brengen. En dat leverde prachtige taferelen op. Aan alle kanten schoten de dolfijnen door – en sprongen zij hoog op uit – het water. Daarbij lieten ze regelmatig het voor deze soort zo typerende gedrag zien: uit het water springen, een aantal malen om de lengte-as draaien en dan weer terugvallen in het water. Alle passagiers en ook een belangrijk deel van de bemanning stonden op de dekken van dit schouwspel te genieten. 

‘s Avonds was er de laatste ronde van de quiz. Wij werden vierde van de zeven deelnemende groepen. En waar de meeste vragen betrekking hebben op lezingen die in de lounge worden gegeven en wij meestal toch op het dek te vinden zijn, is dat helemaal niet zo’n slecht resultaat (vinden we zelf).

Ook de zaterdag was geen slechte dag. Nog voor het ontbijt werd een vijftal Rough-toothed dolphins (Snaveldolfijn) gezien. Maar net als bij St Helena was de waarneming van korte duur: even een paar ruggetjes en ze waren verdwenen. Voor de echte kenners echter blijkbaar voldoende om tot determinatie te kunnen komen. Ook zwommen twee schildpadden voorbij. Één werd op behoorlijke afstand vanaf de brug ontdekt maar vrijwel gelijktijdig scheerde het schip rakelings langs een tweede. Op basis van de foto’s kon later worden vastgesteld dat het Loggerhead Turtles (Karetschildpad) waren.

Na het ontbijt mochten we ons opnieuw verheugen in een grote groep dolfijnen. Ditmaal geen Spinner Dolphins maar Pantropical Spotted Dolphins (Gevlekte Dolfijn) die blijkbaar een grote school vissen hadden ontdekt. Ze bleven wat verder van de boot en toonden zich ook minder acrobatisch dan de dolfijnen van gisteren maar opnieuw was het een imposant gezicht  zo’n enorme groep door het water te zien snijden en springen. In de loop van de dag werden nog enkele korte waarnemingen van walvisachtigen (waaronder een geheel uit het water springende Orka) gedaan waardoor voor deze dag een totaal van zeven soorten walvissen en dolfijnen kon worden genoteerd.
Ook qua vogels viel het niet tegen. Behalve de soorten die we gisteren al zagen, konden we vandaag ook een prachtige Pomarine Skua (Middelste Jager) bijschrijven. Samen met een Kleinste Jager scheerde hij vlak voor het schip langs. 

‘s Avonds was de laatste ronde van de fotocompetitie. De eerste prijs werd in de wacht gesleept door een Spaanse reisgenoot met een prachtige, kunstzinnige foto van een krab op het strand van Ascension. Een aantal foto’s van de Inezia-groep viel in de categorie eervolle vermeldingen.

Vanaf de Plancius, tussen de evenaar en de Kaapverden,

Hendrik Jan Dijkerman

Vorige blogentry – volgende blogentry

Er zijn ook expeditiecruises zónder sneeuw en ijs:
Bekijk de West Africa Pelagic

of vaar mee

van IJsland naar Vlissingen

 



Comments are closed.

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: