Blog 2018.17 – Vogelen op afstand

Geplaatst op: 15 april 2018

De nachtelijke overtocht van Gough naar Tristan da Cunha is een ruwe. We hebben een krachtige tegenwind terwijl de deining precies dwars op het schip staat. We liggen dan ook behoorlijk te schuiven in onze bedden, het schip kraakt aan alle kanten en slapen gaat niet gemakkelijk. Ondanks het ruwe weer blijken de achterdekken nog steeds open en kunnen we ‘s ochtend volop genieten van voorbij jakkerende treintjes van Great Shearwaters (Grote Pijlstormvogel) en prions (walvisvogeltje), doorspekt met wat Tristan Albatrosses (Tristan Albatros) en Yellow-nosed Albatrosses (Geelsnavelalbatros).

Rond een uur of negen zien we in de verte de contouren van Tristan da Cunha terwijl aan bakboord de satellieteilanden Nightingale en Inaccesible opdoemen. Om een uur of elf bereiken we Tristan, maar krijgen we ook de mededeling dat de haven gesloten is. Een blik op het haventje maakt duidelijk dat dat geen overbodige luxe is. Enorme golven slaan stuk op de ingang van het haventje.

Om het leed te verzachten, wordt een shipscruise langs het eiland gemaakt. Op het vlakkere stuk aan de noordwestkant zien we de settlement, Edinborough of the Seven Seas, liggen en de, een drie kilometer verderopliggende, potato-patches waar de Tristanieten hun koeien houden en gewassen telen. Aan de oostkant van het eiland lukt het een zeer fanatieke vogelaar die al uren met zijn telescoop in de weer is om Moorhens (Waterhoentje) te ontdekken. De afstand op dat moment is beslist meer dan een kilometer. Als het schip wat dichterbij weet te komen, maar ook dan is de afstand nog zo’n 800 meter, zijn ook door de gewone verrekijker twee bewegende zwarte stipjes te ontdekken. Door de telescoop is dan volstrekt duidelijk dat het om Waterhoentjes gaat. Het gaat hier overigens om een soort die vermoedelijk niet inheems is maar vanaf Gough (waar we hem helaas niet hebben gezien) naar Tristan is gebracht.

Aan het eind van de middag worden, na verkregen toestemming van de autoriteiten, pogingen gedaan de zodiacs in stelling te brengen voor een cruise langs het strand. De tweede poging is succesvol en zo sluiten we de dag af met een tochtje langs de oostkant van Tristan. Heel veel levert het niet op. Een paar jonge albatrossen nog op het nest op de hellingen, wat betere waarnemingen van het waterhoentje, een Fur Seal (Pelsrob) en een zeer heftig ruiende Northern Rockhopper (Noordelijke Rotspinguïn; het dier zag er zo verfomfaaid uit dat je hem direct naar de vogelopvang zou willen brengen). Maar voor iedereen was er het gevoel dat we nu wel heel dicht bij (maar nog niet op) Tristan waren.

Vanaf de Plancius, voor de kust van Tristan da Cunha

Hendrik Jan Dijkerman

 

Vorige blogentryvolgende blogentry

Er zijn ook expeditiecruises zónder sneeuw en ijs:
Bekijk de West Africa Pelagic

of vaar mee

van IJsland naar Vlissingen

 



Comments are closed.

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: