Blog 2017.41

Geplaatst op: 15 maart 2017

Dit is Antarctica. Dingen veranderen hier. Zo ook de planning van gisteren. Het begon zo goed: al vroeg in de ochtend was iedereen klaar voor helicoptervlucht. Een vroeg en kort ontbijt, de eerste groep (jawel dat was onze groep dit keer) meteen aankleden in full battle gear (inclusief zwemvest) en klaarmaken voor de helicopter. De groepen werden ingedeeld, Alice zat meteen in de eerste helicoptervlucht, de rest in de tweede of derde vlucht.

Helaas, na een minuut of 10 kwam Alice al weer terug en werd iedereen weggestuurd. Te veel wind. Wind kan hier snel komen opzetten en om nou met windkracht 6 langs de bergwanden te vliegen is ook niet alles. Leuk voor Alice, vervelend voor de rest, maar het is niet anders.

Maar, zoals gezegd, dit is Antarctica. Dingen veranderen hier. Zo ook ook de wind. Want die werd in de middag weer minder. Wat niet minder werd, maar alleen meer beter elke minuut. De wolken weg, de zon eruit, de walvissen in de buurt, u heeft er wel een beeld bij denk ik.

De helicopters kwamen weer in beeld. En de rest van onze groep was nu als eerste aan de beurt. Leuk voor ons, vervelend voor Alice want zij had maar kort gevlogen. Al snel waren in de lucht aan het genieten van een fabuleus uitzicht op het be-ijsde water, de gletsjers, de met een metersdikke laag sneeuw bedekte bergen en zelfs op de walvissen onder ons. Walvissen zijn altijd goed voor een fijne dag, maar om 6 Bultruggen vanuit de helicopter onder je te zien zwemmen en naar boven te zien komen om te ademen, is echt een fantastisch gezicht.

Onze Chileense piloot had het ook prima naar zijn zin en vloog voor de lol (of de Nationale Eer) ook nog even over een nabijgelegen Chileens station voor we uiteindelijk helemaal hyper weer terug aan boord kwamen. Inmiddels was daar ook het bericht dat het voor Alice helemaal niet zo vervelend zou zijn, ze mocht twee keer vliegen vandaag om het korte tochtje van vanochtend goed te maken. Niet vervelend voor ons, maar wel erg leuk voor Alice.

De dag was echter nog niet voorbij. Als het weer zo goed is als vandaag moet je daar gebruik van maken. En dat gebeurde: het avondeten werd wat opgeschoven en als voorafje kregen we nog een korte zodiaccruise in het spiegelgladde water van de baai. Varend onder het enorme gletsjerfront, langs grote en kleine ijsbergen en tussen spelende pinguïns krijg je vanzelf een goede eetlust. En meer dan dat. Een goed gevoel komt dan ook vanzelf.

Vanuit Danko Island bij het Antarctisch Schiereiland,
Pieter van der Luit

Vorige blogentry volgende blogentry

Zelf een keer een expeditiecruise meemaken?
Kijk op PolarXL voor heel veel  mooie en bijzondere cruises.

Er zijn ook expeditiecruises zónder sneeuw en ijs:
Bekijk de West Africa Pelagic

 

 



Reacties

  1. Marianne Mulders-Zonneveld zegt:

    Pieter, ik heb genoten van je verslagen en van je prachtige foto’s. Ik ben met de Ortelius zowel op het Antarctisch schiereiland geweest onder de geweldige captain Ernesto en als toerist mee op de SEES expeditie naar Spitsbergen, ook op de Ortelius met captain Ernesto . Ook een fantastische ervaring trouwens. Het fenomeen brughangen is me daarom welbekend en ik heb het met overgave gedaan. De nacht buiten slapen op Dorian Bay onder de meest fantastische sterrenhemel ooit, was voor mij de absolute topper. Ik heb jullie hele reis nu in gedachten meegemaakt aan de hand van je blog, die van Arjen en de mailverslagen van vriendin Joke. En op afstand meegenoten. Bedankt!
    Laatste stukje Drake Passage: behouden vaart en save journey home
    Marianne

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: