2015.15 – Atlantic Odyssey 2015 – Gough verkennen

Geplaatst op: 14 april 2015

Meer dan vijf dagen en ruim 1350 zeemijlen nadat we Jason Harbour op South Georgia verlieten worden we wakker in de luwte van Gough. De storm die ons gisteren nog binnenhield is vrijwel uitgeraasd. Er is een dikke windkracht zes overgebleven en de oude deining is nog meer dan drie meter hoog, maar dat is al een stuk beter dan we de voorbije 24 uur gezien hebben. De laatste dag voor we bij Gough aankwamen voeren we door golven van tien tot twaalf meter hoog en was de zee regelmatig wit van het schuim doordat de 50 knopen wind de toppen van de golven wegblies. Zoals Hendrik-Jan al schreef waren we niet veel buiten. Dat wordt vandaag zeker anders, de verwachting is dat de wind in de loop van de dag gaat luwen zodat we na de lunch in de zodiacs kunnen om de kust van Gough te verkennen en op zoek te gaan naar de endemische gors en het waterhoentje van Gough.

Om de tijd tot de lunch en het verwachtte rustiger weer te overbruggen varen we eerst met de Plancius een ruime ronde om Gough heen. Ook dit eiland is één grote vulkaan die in de loop der jaren diverse malen is uitgebarsten. Het eiland heeft een prachtige sterk verweerde klifkust met tal van watervallen en spectaculaire rotspartijen. Zeker tijdens de eerste twee uren zien we veel vogels. Gough is één grote kolonie van meer dan 15 verschillende soorten zeevogels met “neusbuizen” en de meeste broedvogels en hun vers uitgevlogen jongen zijn in de vroege ochtend nog rond het eiland maar zitten overdag verder op zee, voordat ze in de late middag/avond weer bij Gough terugkomen.  De soorten die we de voorbije dagen op zee al vaker zagen zijn hier ook het algemeenst, Kleine Pijlstormvogels (Subantarctic Little Shearwater P. elegans), Grote Pijlstormvogels (Great Shearwaters), Donsstormvogels (Soft-plumaged Petrels), Schlegels Stormvogels (Atlantic Petrels), Tristan Albatrossen en Zwarte Albatrossen (Sooty Albatros) vormen de hoofdmoot, maar ook de witbuikige vorm van het Zwartbuikstormvogeltje blijkt erg algemeen en er vliegen nog enkele Bruine Noddies rond. Op de voet van de kliffen zien we grote aantallen Noordelijke Rotspinguïns, voor de meesten van ons alweer een nieuwe pinguïnsoort.

Na de lunch is de wind geluwd en is de oude deining dermate afgenomen dat we veilig in en uit de zodiacs kunnen. Landen kunnen we niet op Gough, het is tenslotte een World Heritage Site, maar met de zodiacs kunnen we dicht onder de oever komen en zijn we stukken dichter bij de pinguïns. Noordelijke Rotspinguïns zijn erg markante beesten met sterk verlengde gele kopveren waardoor ze er enigszins woest uitzien. Op diverse plaatsen komen we dicht genoeg bij de kolonie voor aardige foto’s en zeker dicht genoeg bij de kust om kans te maken op de Gough Gors en het Gough Waterhoentje, de twee endemische landvogels van Gough. Beide soorten “lukken”, van het Waterhoentje zien we twee volwassen vogels en een jong tussen de lokale Zeeleeuwen (ook al een nieuwe soort voor de Ineziagroep: Subantarctic Fur Seals). Van de gors zien we er tenminste vijf, en  mogelijk meer dan tien exemplaren, zowel mannen als vrouwen, opvallend forse beesten met erg brede vleugels waarop ze zeer behendig blijken te kunnen zeilen.

Rons 17.00 zijn alle zeven zodiacs terug aan boord en beginnen we aan de vaartocht naar Tristan. De meesten van ons staan aan dek om nog wat landschapsfoto’s van het eiland te maken en na te genieten van de zodiactocht. Terwijl we daar staan blijkt de zee vol met vogels te zitten;  een groot deel van de lokale broedvogels is inmiddels weer rond het eiland aangekomen. We varen door één dikke stroom aan Kleine Pijlstormvogels, Zuidpoolsterns, Zwartbuikstormvogeltjes, Zwarte Albatrossen, Kerguelenstormvogels, Schlegels Stormvogels etc etc. Vooral Kleine Pijlen zijn erg talrijk, we zien er duizenden in het laatste uur voor donker. Erg indrukwekkend en hoewel het broedseizoen ook hier op zijn einde loopt en de aantallen zeevogels ter plekke al flink zijn afgenomen krijgen we enig idee van de massaliteit van dit soort zeevogelkolonies. Opvallend genoeg zien we de hele dag niet één prion, breedbekkig of anderszins. Pas als het bijna donker is vliegt er eentje vlak langs het schip, recht op Gough af. Hopelijk zien we ze morgen wat verder op open zee weer.

Rond 18.15 is het aardig donker en verzamelen we ons in de lounge voor een drankje en de dagelijkse “recap” door Rinie van Meurs en de overige expeditieleiders die aan boord van de Plancius zitten. Vast onderdeel hiervan is de vooruitblik naar de komende dagen en daar blijkt vandaag voor een groot deel van de reizigers niet zulk best nieuws in te zitten. In verband met de uitbraak van een erg besmettelijke bacteriële bronchitis in het dorp Edinburgh op Tristan da Cunha heeft het hoofdkantoor van de reder (in samenspraak met diverse instanties) besloten om niet bij het dorp op Tristan te landen en ook geen passagiers aan boord te nemen. Niet alleen in verband met eventuele gezondheidsrisico’s aan boord, maar ook met het oog op eventuele verspreiding van de bacterie naar Sint Helena en Ascencion. We kunnen vermoedelijk wel op de uiterste oostpunt van het eiland komen, maar de settlement waar het postkantoor staat en de supermarkt en de souvenirwinkel is “off limits”. Het nieuws valt bij velen slecht, maar na enig “wennen” zien de meesten de redelijkheid van de beslissing wel in. Uniek is het zeker, landingen worden vaak afgeblazen in verband met slecht weer, en heel soms in verband met de gezondheidssituatie aan boord van een schip, maar een heel dorp in quarantaine is nieuw voor de Atlantic Odyssey. We krijgen van de autoriteiten op Tristan verder alle medewerking om (indien mogelijk) zonder lokale gidsen op Inaccessible en Nightingale te landen, iets dat normaal gesproken niet voorkomt.

Vannacht en morgenochtend overbruggen we de laatste driehonderd kilometer richting Tristan da Cunha, Nightingale en Inaccessible. Voor veel van de reizigers één van de meest aansprekende onderdelen van deze Atlantic Oddyssey en hoewel de feitelijke invulling van dat bezoek een ander karakter krijgt dan aanvankelijk gepland, gaan we er zeker het beste van maken.

Pim Wolf

Tussen Gough en de Tristan groep, 39.47.90 Z / 10.14.94 W


Zelf mee met de Atlantic Odyssey? Kijk hier voor meer informatie.

Liever een vogelcruise met een zeer lage prijs? Kijk dan naar Biskaje Pelagic.
Of liever een vogelcruise dichterbij huis? Kijk dan naar de North Atlantic Odyssey.

Vorige blogentry  –   volgende blogentry
 .


Reacties

  1. Dick Wolf zegt:

    Vanochtend een groep van 12 reeen in de polder. Ze vliegen dan wel niet, maar toch leuk.
    Groet, G en D

  2. Alfred Baven zegt:

    Moet erg indrukwekkend zijn geweest om duizenden verschillende vogels te aanschouwen. Ik kan me voorstellen dat het teleurstellend was dat het bezoek aan Edinburgh was afgeblazen maar wel een hele goede beslissing. Een virus is snel opgelopen en verspreid en niemand zit te wachten op een heel schip met ziektegevallen.

    Groeten, Alfred

  3. Peter C. Meijer zegt:

    Kun je de groeten doen aan Rinie van Meurs. Ik heb hem na de reis in 2007 50 keer gemaild, maar ik kreeg altijd te lezen dat de mail niet aankwam. Het adres was wel goed. Vast bedankt.

    Peter

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: