2013.45 – Atlantic Odyssey: Wilde eilanden

Geplaatst op: 12 mei 2013

45 – deel 1: Wilde eilanden

Het is niet zo erg als met Tristan da Cunha, maar misschien komen de Selvagens wel op de tweede plaats als een droombestemming die meer dan een halve eeuw over de horizon naar mij heeft liggen lonken: de Selvagens (enkelvoud Selvagem), uit het Portugees vertaald ‘wilden’, in dit geval ‘wilde eilanden’, een onbewoond eilandengroepje halverwege de Canarische Eilanden en Madeira. Tristan da Cunha sprak tot mijn verbeelding als broedplaats van de grote pijlstormvogel, de Selvagens zouden tot de nok gevuld moeten zijn met Kühls pijlstormvogels, kleine pijlstormvogels, Madeirastormvogeltjes, Bulwers stormvogels en bonte stormvogeltjes – vooral ’s nachts één massale, krijsende bende van vogels die in het donker hun holen en hun jongen proberen te lokaliseren. Ik heb ooit nachten doorgebracht op Ierse broedeilanden van stormvogeltjes en noordse pijlstormvogels, dus ik kon mij er wel een voorstelling van maken wat voor belevenis een nacht op de Selvagens zou zijn.

Een nachtelijke ervaring op de Selvagens zat er natuurlijk niet in, maar de opwinding was groot toen bleek dat onze vaartocht een bezoek aan de Selvagens mogelijk zou maken. De archipel bestaat uit twee eilanden: Selvagem Pequena (de kleine wilde) en Selvagem Grande (de grote wilde). Vroeger werden eieren en jongen op grote schaal door vissers geoogst, tegenwoordig zijn beide eilanden een strikt natuurreservaat, ingeschreven op de lijst van werelderfgoederen van UNESCO. Er wonen zelfs permanent bewakers, twee per eiland. Vergeleken hiermee is vogelwachter zijn op Griend of Rottumeroog niks. Wij kregen toestemming een zodiac cruise te plegen rond Selvagem Pequena en we mochten ’s middags landen op Selvagem Grande. De opwinding was groot. Iedereen was er klaar voor, zwemvesten aan, maar op het laatste moment werd de landing afgeblazen. De zee was te ruw, zowel bij het schip als bij de landingsplaats. Zo dichtbij en dan opeens zo ver weg…

De rest van de middag bleven we rond Selvagem Grande rondkruisen. Tegen zonsondergang namen de aantallen pijlstormvogels rond het schip spectaculair toe. De droom van een nacht op het eiland, te midden van die krijsende wolk stormvogels zal voorlopig wel een droom blijven.

Albert Beintema

45 – deel 2: Selvagen

Gisteravond laat kregen we tijdens de briefing te horen dat we toestemming hadden gekregen om vandaag naar de Selvagen te gaan. De Selvagen zijn twee kleine eilanden (Selvagem pequena en Selvagem grande) ten noorden van de Canarische Eilanden die onder Portugees beheer staan. De eilanden zijn beschermd en je mag er in het broedseizoen alleen komen met speciale toestemming. Die toestemming hadden we dus, dat is het probleem niet.

Na het ontbijt met zijn allen de zodiacs ingestapt, op weg naar het kleine eiland. Hier mochten we omheen varen, maar voet aan land zetten was ten strengste verboden. Op het eiland broeden onder andere Kühl’s Pijlstormvogel, Bulwers Stormvogel, Bont Stormvogeltje, Barolo’s Pijlstormvogel en Berthelots Pieper. Alle zeevogels hadden we onderweg al gezien, alleen de pieper zou nieuw zijn.

Rond het eiland liggen verschillende ondieptes, voorzichtigheid met varen is dan dan ook geboden. Het was mogelijk tot minder dan twee meter van land te komen, maar voet aan land was er net niet bij. Voor de pieper was dat overigens ook niet nodig, die was te zien en te horen vanuit de zodiacs.

De grote klapper stond voor vanmiddag op het programma: aan land gaan (!) bij Selvagem Grande. Hier wonen twee wachters en een hond en met toestemming en onder hun begeleiding mochten we aan land. Opperbeste stemming aan boord tijdens de lunch natuurlijk. Na het eten nog gauw een briefing (want ook hier aan boord zijn twee fotografen die zich niet kunnen gedragen en alle regels aan hun laars lappen – het zijn trouwens geen Nederlanders).

Met reddingsvest en kijker om de nek verplaatst iedereen zich naar de zodiac boarding area, klaar om aan boord te gaan. Dan komt het slechte nieuws: de deining is te zwaar om in de zodiacs te stappen, het schip gaat zich eerst verplaatsen. Tegelijkertijd gaat een scouting boot naar de kust om te kijken hoe het met de situatie voor het aan land gaan staat. Zij komen terug met nog slechter nieuws: het gaat niet gebeuren, de situatie is te gevaarlijk…..

Een rustige middag volgt want we willen vanavond tot het laatste licht bij Selvagen Grande zijn om de Kühl’s Pijlstormvogels (die hier met bijna 60.000 paar broeden!), Bonte Stormvogeltjes en Bulwer’s Stormvogels te kijken en luisteren als ze in het donker aan land gaan.

Gedurende de middag worden de aantallen Kühl’s groter en groter tot ze echt onvoorstelbare aantallen bereiken. Het is onmogelijk een goede schatting te maken, maar getallen van zeer ruim boven de tienduizend gaan geregeld over tafel. Wat in ieder geval zeker is, is dat we een continue stroom pijlstormvogels aan ons voorbij zien trekken en soms ook horen trekken. Hoe donkerder het wordt, hoe meer van de kleinere (en daarmee kwetsbare) Bulwer’s Stormvogels en Bonte Stormvogeltjes zich bij de Kühl’s aansluiten.

Dit is zonder meer een bestemming die meer aandacht verdient onder vogelaars, het is voor vele vogelaars (ook zeer ervaren vogelaars die veel van de wereld gezien hebben) aan boord een hoogtepunt in hun vogelcarrière. Ik sluit me daar graag bij aan en hoop hier nog wel eens terug te komen……

Vanaf de Plancius, 15º54” Westerlengte, 30º10” Noorderbreedte

Pieter van der Luit

 

Zelf mee met de Atlantic Odyssey? Kijk hier voor meer informatie.

Liever een vogelcruise dichterbij huis? Kijk dan naar de  North Atlantic Odyssey.

Of liever een vogelcruise met miljoenen vogels? Kijk dan naar Birding the Russian Far East.

 

Vorige blogentry   –   volgende blogentry

 



Comments are closed.

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: