2012.35 – Atlantic Odyssey 2012: Halverwege

Geplaatst op: 24 april 2012

Dag 38:  Halverwege Grytviken en Montevideo

De dag begon wat teleurstellend. In tegenstelling tot gisteren waren er weinig vogels rond het schip te zien. Maar de vogels stelden ons ook vandaag niet teleur. Na het ontbijt werd een leuke soort gezien: witbuikstormvogeltje. We zaten net even binnen dus “vloog” iedereen eerst naar de ramen en daarna naar buiten. En het bleef niet bij 1, het werden er uiteindelijk zelfs 15. Het blijft een fantastisch gezicht om deze vogeltjes ter grootte van een merel door te golven te zien manoeuvreren. Dat geldt trouwens ook voor de albatrossen die rakelings boven de golven keilen. De dag begon met wat regen maar de zon brak al gauw door de wolken heen. Vlak voor de lunch ging het harder waaien en na de lunch betrok het. Weer of geen weer, daar trekken vogels en vogelaars zich niets van aan.

Het schip was vannacht minder in beweging. Van diverse mensen hoorde ik dat ze weer een keer goed geslapen hadden. Ook de zeezieken zijn minder zeeziek. De lounge doet soms denken aan de wachtruimte op een vliegveld. Veel mensen zitten te lezen, of met een boek of via de e-reader. Ook worden foto’s en filmpjes op de laptop beoordeeld en zonodig gewist. De meeste passagiers maken wel een keer per dag een wandelingetje op het schip of ze genieten van het oneindige uitzicht, zittend op een bankje aan de lijzijde van het schip. Er is maar een enkeling die zich niet buiten waagt. Elke dag rond 17.00 uur worden er chips en walnoten op de bar gezet en wordt het een gezellige drukte in de lounge. Om 18.30 uur bespreekt Rinie de dag na en vertelt hij wat ons de volgende dag staat te wachten, vooral wat het weer betreft. De vooruitzichten zijn goed zodat we op schema in Montevideo zullen arriveren.

Grytviken is nog niet uit onze gedachten. Niet alleen vanwege onze avonturen daar maar ook vanwege de avonturen die Ernest Shackleton hier beleefde. In het kort komt het er op neer dat Shackleton van de ene kant van de Zuidpool naar de andere wilde oversteken. Hij vertrok vanuit Engeland op het moment dat de eerste wereldoorlog uitbrak. Zijn schip, de Endurance, kwam vast te zitten in het pakijs en zonk. De bemanning belandde op een ijsschots en dreef naar Elephant Island. Omdat hier geen walvisvaarders zouden komen besloot Shackleton om met 4 leden van de bemanning om naar South Georgia te zeilen en roeien in een sloep om hulp te zoeken. Toen hij na een ongelofelijke reis South Georgia bereikte was dat aan de verkeerde kant zodat hij met 2 anderen de andere kant moest bereiken door over de besneeuwde bergen van het eiland te trekken. Dit alles vereiste grote moed en een geweldig leiderschap. Shackleton is hiervoor vaak geëerd o.a. met een beeld voor het gebouw van de British Geographical Society. Een van de passagiers is lid van de British Geographical Society. Hij bracht namens de Society een plaquette mee. Deze werd bij het graf van Shackleton gelegd en later op het orgel in het kerkje gezet.

Het is gebruikelijk om Shackleton te eren bij een landing in Grytviken, zodat ook wij bij onze eerste landing een glas whisky ingeschonken kregen waarvan iedereen geacht werd minimaal een paar druppels over het graf van Shackleton te gooien…. 

Waarnemingen: c. 8 Sooty Albatross, 1 Light-mantled Sooty Albatross, 2 Snowy Albatross, c. 30 Wenkbrauwalbatros, 5 Grijskopalbatros, Zuidelijke Reuzenstormvogel en Noordelijke Reuzenstormvogel, c. 125 Grote Pijlstormvogels, 2 Subantarctische Kleine Pijlstormvogels, c. 25 Witkinstormvogels (White-chinned Petrels), 3 Great-winged Petrel, c. 40 Atlantic Petrel, c. 100 Donsstormvogel (Soft-plumaged Petrel), 60 Zwartbuikstormvogeltje (Black-bellied Stormpetrel), c. 10 Witbuikstormvogeltje (White-bellied Stormpetrel; hoewel er ook vogelaars aan boord zijn die menen dat het hier het witbuikige type van het Zwartbuikstormvogeltje betreft – volgt u het nog?), c. 25 Wilson’s Stormvogeltje, 10 Grijsrugstormvogeltje (Grey-backed Stormpetrel), c. 60 Antarctic Prions, 2 Slender-billed Prions, 2 Fairy Prions, c. 50 ongedetermineerde prions, 1 Koereiger (regelmatig uit de doos nu, keek met een schuin oog naar de patrijspoort maar had al snel door dat ontsnappen via die weg uitgesloten is), 2 Noordse? Stern, 3 Subantarctic Brown Skuas, 3 adulte Kleinste Jagers. En weer een groep van ongeveer 30 Grienden (Long-finned Pilot Whales), die hoog uit de golven kwamen terwijl ze op het schip afstormden – om net als gisteren ineens spoorloos te verdwijnen.

Vanaf de Ushuaia  op 40°22” Zuiderbreedte, 52°25” Westerlengte
Marijke Roos

Zelf mee met de Atlantic Odyssey? Kijk hier voor meer informatie.
 
Liever dichter bij huis veel pelagische vogels? Kijk dan naar de West Africa Pelagic of de North Atlantic Odyssey.
 
Vorige blogentry   –   volgende blogentry 
 
 
 


Reacties

  1. Alfred Baven zegt:

    Hallo Hendrik-Jan en Henk,

    Nog steeds on board, nog steeds onderweg en nog steeds de vogels fotograferen die rond het schip vliegen. Zo te lezen blijft de sfeer goed ondanks het teleurstellende onverwachte einde van de reis. Als ik Annemieke tegenkom praten we na over de blogs en de voortgang van jullie terugreis. Na deze boottrip kunnen jullie volgens mij solliciteren naar de vacante functie van Captain Iglo want zeebenen zullen jullie inmiddels wel hebben. Als jullie dat nu even regelen dan zorgen Annemieke en ik wel voor de sausjes. Ik vind het, ondanks alles, nog steeds erg leuk om iedere dag de blog te lezen over jullie reilen en zeilen, al zitten jullie dan op een motorschip. Probeer nog steeds de moed erin te houden, de gezelligheid aan boord te waarderen en een voorspoedige thuisreis. Ik ben benieuwd naar datgene zoals jullie het hebben ervaren.

    Groeten, Alfred

  2. Jan P zegt:

    Hallo Expeditieleden en bevriende vogelaars Henk en Hendrik Jan,
    Ben blij te lezen dat er ook op dit stuk van de oceaan voor de vogelaar met zeebenen, maar ik twijfel er niet aan dat jullie die inmiddels hebben nog genoeg te zien en te genieten valt! Deze selectie aan zeevogels zo vlak bij het schip moet toch een schitterende ervaring zijn! We zijn dan ook razend benieuwd naar de foto’s en Films!
    Zijn trouwens ook benieuwd hoe het inmiddels met de verdwaalde verstekeling aan boord, de koereiger gaat.
    Leuk die druppels whisky op het graf van Ernest Shackleton te plengen, hoewel ik betwijfel of hij nog veel drinkt. Henk heeft waarschijnlijk cola geplengt…
    Nog veel mooie waarnemingen op het laatste stuk en een goede vlucht naar huis!
    Groeten,
    Jan

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: