2012.27 – Atlantic Odyssey 2012: De volgende fase

Geplaatst op: 16 april 2012

Dag 30: the morning after

Inmiddels liggen we enkele dagen in South Georgia en we raken al aardig vertrouwd met de omgeving. We zijn als groep vogelaars wel een andere fase ingegaan, maar daarover later meer. We merken ook dat de teleurstelling bij de medewerkers van Oceanwide net zo groot is. Het meeste geldt dit zelfs voor expeditieleider Rinie van Meurs. Rinie is een zeer ervaren en gedreven expeditieleider die de deelnemers van de expeditie zo veel mogelijk wil tonen van al het moois dat de natuur te bieden heeft. Hij heeft inmiddels 22 jaar ervaring als expeditieleider maar de situatie waarin wij nu zitten is ook voor hem nieuw. Het is leuk om te zien dat diverse passagiers proberen om hem een hart onder de riem te steken omdat zij zich maar al te goed realiseren dat het genomen besluit het enige juiste was. Je merkt dat Rinie deze steun waardeert maar de teleurstelling overheerst ook bij hem nog steeds.

Feit is dat de staf van de Plancius er alles aan doet om het verblijf zo aangenaam mogelijk te laten zijn in South Georgia. Het diner wordt op kosten van Oceanwide aangevuld met drank en er worden zo veel mogelijk activiteiten ontplooid. Voor de personen voor wie de afstand van de wandelingen te groot is wordt een alternatief gezocht met behulp van een Zodiac. En gisteravond stond een barbecue (die gewoonlijk pas plaatsvindt in tropische wateren) georganiseerd op het achterdek,waarbij naast de passagiers ook de bemanning en de inwoners van Grytviken mochten aanschuiven en vervolgens de voetjes los konden gooien op de muziek van ABBA, Anouk, Madonna etc. De Russische bemanningsleden waren hierbij in het begin nog wat terughoudend maar toen er werd doorgepakt met touwtjespringen (met een scheepstouw) gingen ook zij los. Bij een ingelaste wedstrijd touwtrekkenwerd helaas door de bewoners van het vasteland aan het langste eind getrokken.

Desondanks kan gesteld worden dat we vrijdag de 13e goed doorstaan hebben, hoewel enkelen daar vanmorgen misschien anders over dachten. Gelukkig voor hen vindt het ontbijt momenteel pas plaats om 8.30 uur als gevolg van de chill-stand waarin wij ons momenteel bevinden. Vandaag stond er gelukkig niet zo veel op het programma.

Rond 10.30 uur is er nog even beroering. Iedereen (passagiers en staf) worden verzocht zich snel naar de lounge te begeven in verband met een belangrijke mededeling. Kort ervoor, zo blijkt, heeft een aardbeving plaatsgevonden in de Drake Passage (7 Richter) en er wordt gewaarschuwd voor een tsunami. 20 seconden voor de meeting wordt de waarschuwing al weer ingetrokken (als gevolg van de metingen bij de Falklandeilanden). Weer geen verhaal voor een goed jongensboek.

In de middag is er een aangename verrassing voor de vogelaars aan boord. We zijn gedurende deze tocht in goed gezelschap (zo was al eerder gebleken). Naast de nummers 3 en 5 van de Century Club (personen die zoveel mogelijk van de 880 bestemmingen willen bezoeken in de wereld) en Josep del Hoyo, auteur van `Handbook Birds of the world` is ook Bob Flood, herondekker van het Nieuw Zeeland Stormvogeltje aanwezig. Deze middag geeft hij een lezing over deze gebeurtenis. Hij doet dit op zijn eigen, verbluffende en humoristische wijze.

De volgende fase. Tuurlijk, we balen er nog steeds van dat er geen koers gezet kon worden naar Gough, maar we beseffen wel dat we in een uitzonderlijke situatie zitten waarin we een unieke kans hebben om uitgebreid te genieten van deze prachtige omgeving. Deze kans is niet voor veel mensen weggelegd. De eerste twee dagen hebben we South Georgia gezíen. Nu zijn we South Georgia aan het beléven. Nu pas hebben we een redelijke blik op het gedrag van, en de interactie tussen, de diverse soorten dieren. De pelsrobben hebben hier echt een geweldig leven. Zo nu en dan een visje vangen maar de meeste tijd besteden ze aan slapen, stoeien (met elkaar of met een voorbijganger) en spelen in het water. Regelmatig zien we vanuit de boot een presentatie synchroonzwemmenvan groepjes pelsrobben. Vaak zie je ook een samenscholing van 20/30 pelsrobben die niets anders doen dan om elkaar heen zwemmen en elkaar uitdagen. Ook jagen doen de pelsrobben groepsgewijs. In groepjes stomen ze door het water op en net onder het wateroppervlak. De Antarctische Stern maakt hier weer dankbaar gebruik van. Zij volgen in groepjes van enkele tientallen exemplaren in hun kielzog zoals wij dat kennen van vissersschepen. 

Ook de South Georgia Aalscholver jaagt op soortgelijke wijze. In groepen van vergelijkbare omvang jagen ze de vis op om vervolgens gelijktijdig onder te duiken. Het resultaat is verbluffend. Vrijwel elke aalscholver komt met een positief resultaat boven. Een ander onderdeel van de beleving zit in de tamheid van de vogels en zoogdieren. Van de meeste soorten zijn we in Nederland veel grotere aantallen gewend, maar de manier waarop de beperkte massa zich hier toont is fenomenaal. De mens wordt niet gevreesd en met enig (niet eens zo heel veel) geduld laten de dieren zich fantastisch benaderen, bekijken en fotograferen. De sterns en jagers tot nu toe tot ca. 2 meter afstand. De paar pinguins tot ca. 1.5 meter. De aalscholvers zelfs tot een halve meter. Zij worden slechts overtroffen door de pelsrobben waarbij het om centimeters gaat. 

Morgen klaart het weer op en zal er waarschijnlijk weer een excursie aan land georganiseerd worden.

Waarnemingen Grytviken: Ezelspinguin,South Georgia Aalscholver, 8 South Georgia Pijlstaart, Kelpmeeuw, Antarctische Stern, Bruine Jager.Zuidpoolpelsrobben (AntarcticFurSeals) en Zuidelijke Zeeolifanten.

Vanaf de Plancius bij South Georgia op 54°16” Zuiderbreedte, 36°30” Westerlengte
Danny Laponder

Zelf mee met de Atlantic Odyssey? Kijk hier voor meer informatie.
 
Liever dichter bij huis veel pelagische vogels? Kijk dan naar de West Africa Pelagic of de North Atlantic Odyssey.
 
Vorige blogentry   –   volgende blogentry 
 
 

DE LAATSTE UPDATES VANUIT SOUTH GEORGIA

 



Reacties

  1. agnes lourens zegt:

    hoi bertus jammer dat het zo moet eindige .
    maar zo te lezen vermaken jullie je prima .
    geniet er de laaste dagen er nog van .
    en een goede reis terug
    agnes lourens

    BERTUS ZEGT:
    wij vermaken ons idd prima; bedankt voor het berichtje!

  2. Leny Boertjes en Henk Vink zegt:

    Hoi Paul, Marijke en andere reizigers,

    Mooi om weer wat van jullie gehoord/gelezen te hebben.Ik mistte de dagelijkse blog al 😉 Geweldig om het op deze manier mee te maken. Jullie zijn landelijks nieuws geworden imiddels. Nog veel plezier (en sterkte) de komende dagen en goede reis naar Motevideo. Groetjes uit Delft.

    MARIJKE ZEGT:
    We hebben gemerkt dat velen met ons meeleven. Dat stellen we erg op prijs.
    Gelukkig is lang niet alles kommer en kwel. Dat lezen jullie wel in de weblog.
    Zoals heter nu naar uitziet vervolgen wij onze reis in Brazilie. Dan zal er geen
    blog meer zijn dus zullen jullie over het laatste deel van onze reis pas
    horen wanneer we weer thuis zijn. Tot dan! Marijke en Paul.

  3. Jan P zegt:

    Hallo Remco, en expeditiegenoten,
    We kunnen ons de teleurstelling over deze onvoorziene wending van de expeditie natuurlijk heel goed voorstellen, maar zoals Danny Laponder in het laatste blog terecht opmerkt, jullie hebben een uitgelezen kans nader kennis te maken met het eiland South Georgia, de geschiedenis van het eiland en de mensen die er leven, een kans die de meeste expedities die het eiland na een paar dagen verlaten niet hebben. Afgezien van tochten op het eiland en de nadere kennismaking met de locale flora en fauna zijn er natuurlijk ook de contacten met de ‘locals’. Wat doen die daar, waar houden die zich al die tijd mee bezig, vooral na het seizoen als er geen regelmatige bezoekers weer langs varen? Ik hoop ook daar via jullie blog wat meer over te horen.
    Boodschap voor onze vriend Henk: Je hebt in de locale winkel natuurlijk al alles afgezocht naar interessante boekenleggers, en we hopen dat je een paar mooie hebt weten te scoren. Nu je wat tijd hebt voor andere activiteiten verwachten we dat je bij een volgend bezoek aan het locale postkantoor ons een kaartje schrijft en stuurt.
    Inmiddels zijn hier de rietzangers weer volop teruggekeerd en is in de Balij alweer de eerste sprinkhaanzanger, nachtegaal en koekoek teruggekeerd!
    Groeten, namens je Pensiovrienden,
    Jan

    HENK ZEGT:

    Hoi Jan, wij staan op het punt over te stappen van de Plancius naar het schip Ushuaia, die ons naar Montevideo brengt. Over een dag of 6 komen wij daar aan. Wij vliegen via Madrid naar Schiphol en komen in de loop van volgende week aan. Ondanks alles hebben wij toch een paar fantastische weken gehad. Op South Georgia hebben we over het algemeen redelijk goed weer gehad. Een paar Zodiacexcursies gemaakt. Twee keer een Leopard Seal (Zeeluipaard) van dichtbij gezien. De verhalen hoor je wel. Doe iedereen de groeten.

  4. Veronique Hendriks zegt:

    HALLO KASPER AND FRIENDS,

    “DE DIEPTE INGAAN” OP SOUTH GEORGIA, EEN UNIEKE BELEVENIS ZO TE LEZEN.
    TOCH HADDEN JULLIE JE NATUURLIJK ANDERE PLEKKEN EN WAARNEMINGEN VOORGESTELD.

    IK HOOP DAT JULLIE DE SFEER MET ELKAAR GOED KUNNEN HOUDEN, JULLIE KENNEN ELKAAR AL ZO LANG, GAAT VAST LUKKEN.
    HET IS NU MAANDAGAVOND, NOG 2 DAGEN EN JULLIE WORDEN OPGEHAALD.

    SUCCES EN STERKTE GEWENST DE KOMENDE DAGEN NOG EN VAN HARTE EEN GOEDE THUISVAART GEWENST!!
    GROET, VERONIQUE HENDRIKS.
    P.S. WAT MIJ BETREFT IS DAT GOEDE JONGENSBOEK NU WEL VAN GENOEG KOPIJ VOORZIEN HOOR 😉

  5. Ursula Lad zegt:

    Hoi, ik leef erg met jullie mee. En vint het sneu dat dat jullie je prachtige reis moest stakken.
    Wel erg goed dat jullie het alsnog naar julle zin hebben.
    Mijn man en ik hebben erg mooie foto’s Yellow-nosed Albatross en verschillende stormvogels kunnen maken op onze trip 1,5 jaar geleden.

    Mensen aan boord, heel veel sterkte en plezier (in zovere dit kan).

    Groetjes,
    Ursula Lad

Zoek uw ideale bestemming!

Voorkeur bestemming

Continent:
Land:
Prijsklasse: